අතු අගක ඇති
පිණි බිඳක රැව
දිලෙන විට
හිරැ කිරණ සිපගෙන
නො සිතුවෙමි
සැනෙකින් නැසෙන වග
සදාකල්හිම රැදේ නම් රැව
යෙහෙක් යැයි මා සිතූ අන්දම
දැනුදු සේ යලි මතක් වේ මට
සතුට සොම්නස
හදේ නොරඳා
අනේ ඒ පිණී බිඳුව සැනෙකින්
ගියා දෝ අතු අග ත් අතහැර
මගේ සිත රුඳි සො සුසුම් රැලි
නොයන්නේ කිම
පිණි බිදුව ලෙස
No comments:
Post a Comment